Donderdag 28 mei

We zitten in het vliegtuig van Nashville, Tennessee naar Los Angeles, Californie en beginnen nu aan het tweede deel van de reis. Voor ons allebei nieuw, we gaan met een auto een rondrit maken door 4 staten in het zuidwesten namelijk, California, Arizona, Utah en Nevada.

We hebben een prima vlucht en landen uiteindelijk 5 minuutjes te vroeg. Halen de koffers en ook dat gaat prima, alle 4 zijn ze aanwezig. Dan moeten we naar de purple sign, om daar vandaan bij Alamo te komen. Daar hebben we thuis al onze auto voor de komende weken gereserveerd. Thuis hebben we gekozen voor een Standard SUV, bijvoorbeeld een Chevrolet Trailblazer. In Tennessee hebben we al gezien dat deze auto eigenlijk niet groot genoeg voor ons is. We zijn weliswaar maar met 2 personen, maar we hebben de maximale hoeveelheid bagage mee, 4 grote koffers, 2 trolleys en een flinke cameratas. We voelen er weinig voor elke ochtend weer opnieuw de auto helemaal vol te bouwen en willen gewoon de koffers achterin kunnen leggen. Ook omdat het dan misschien iets minder opvalt dat we toeristen zijn die allerlei spullen in de auto hebben.

Op LAX sta je zo buiten en we gaan naar het shuttle platform. We hoeven niet lang te wachten op een shuttle die naar Alamo gaat. Bij Alamo zijn we snel aan de beurt en overleggen met een medewerker over een upgrade. Helaas (voor ons) zijn er voldoende auto’s uit de gereserveerde categorie aanwezig dus een gratis upgrade zit er niet in. We kijken naar foto’s en diverse modellen in de verschillende categorieën en ik beslis even met de meneer naar wat modellen te gaan kijken. De modellen uit de full-size categorie (eentje hoger dan de standard categorie) hebben beduidend meer bagageruimte en ook meer ruimte voorin. Weer terug op kantoor proberen we te onderhandelen over de prijs. De man stelt 25 dollar per dag voor, wij willen niet meer dan 20 dollar per dag extra betalen. De man moet overleggen met de manager en komt met een akkoord terug. We mogen voor dat bedrag een klasse hoger en kiezen voor een GMC Acacia. Deze auto heeft 2 voorstoelen, 2 stoelen i.p.v. een achterbank en daarachter nog eens 3 stoelen. Als je die achterste stoelen neerklapt krijg je een volledig vlakke laadvloer met ruim voldoende ruimte voor onze bagage.

We brengen de bagage naar de auto en pakken de hotelgegevens erbij. We zijn midden in Los Angeles geland en nu we de auto opgehaald hebben is het al rond half elf ’s avonds. We hebben gekozen voor het Custom hotel, zo’n 3,5 mile van het vliegveld af. Er gaan ook shuttlebussen naartoe, maar voor ons maakte het geen verschil in huurprijs of we de auto donderdag of vrijdag ophaalden. Ik heb een navigatiesysteem vanuit Nederland meegenomen (stukken voordeliger dan hier huren) en we rijden in 1 keer naar het hotel.

Het Custom hotel ziet er prima uit en we worden goed geholpen. De reservering is goed doorgekomen en ook de kamer ziet er prima uit. Ruim, lekker bed, goede douche, minibar en kluisje.

Hotel info:

• Hotels.com: Custom hotel
• Expedia.nl: Custom Hotel
• Booking.com: Custom Hotel

Vrijdag 29 mei

60°F / 15.5°C
17480 mile

Wij zijn al een week in Amerika dus we zijn wel gewend aan het tijdsverschil met Nederland. We worden daarom vandaag op een normaal tijdstip wakker en ik begin met het opnieuw inpakken van de koffers. Ik maak voor ieder een koffer met voldoende spullen voor de komende dagen, de andere twee koffers blijven de komende dagen in de auto liggen en vul ik dus met de rest van de kleding en de spulletjes die we al hebben gekocht voor thuis.
Het
Custom hotel is een redelijk modern hotel. Er hangen levensgrote portretten in liften. Wij ontbijten deze eerste ochtend in het hotel. Voor $8,- heb je een continentaal ontbijt (klein bakje vers fruit, muffin, croissant en onbeperkt koffie en jus d’orange. Voor $4,- krijg ik een groot bord vers fruit met een bakje (erg lekkere) yoghurt.

Om de hoek van het hotel zit ook een Ralph’s (supermarkt) dus zelf een ontbijtje kopen/maken is ook erg makkelijk hier. We hebben de komende twee dagen in Los Angeles gepland en beslissen daarom meteen maar om dit hotel voor de komende nacht te verlengen. Ook dit verloopt zonder problemen, enige nadeel vind ik de valet parking voor $22,- per nacht. Ik vind de prijs aan de hoge kant, aan de andere kant zit je midden in L.A. en is het wel handig dat je auto veilig staat.

Ik heb een leuke route voor een rondrit waarmee we langs alle hoogtepunten van de stad komen. We gaan beide dagen doen over deze route, zodat we voldoende tijd hebben om alles te bekijken. De route begint bij Griffith Park, een groot gebied waar je vanaf de Observatory een uitzicht hebt over Los Angeles en op the Hollywoodsign. Eenmaal daar aangekomen is de weg gesloten en we komen niet om de afsluiting heen. Ik heb een speciale route die vlakbij de Hollywoodsign komt. Blijkbaar weten niet veel mensen deze plek want het is er erg rustig. We maken een paar leuke foto’s en rijden dan verder. Volgende stop is via Hollywood boulevard naar de Walk of Fame, daar waar de sterren van beroemdheden in de straat zitten.
We parkeren onder het winkelcentrum. In  het winkelcentrum is een winkel waar ze pretzels met cheesedip verkopen, en allerlei andere soorten pretzels. Dat nemen we meteen maar als lunch en dan gaan we lopen. We lopen al snel zelf op de Walk of Fame en mijn camera draait overuren. Hier is een soort VVV hoekje waar ik wat folders en boekjes meeneem. We lopen verder naar het Chinese Theater en zien daar de diverse voetstappen en handafdrukken in beton.

We vervolgen onze route en komen langs Sunset Boulevard. Dit valt wat tegen, ik heb altijd gedacht dat in het liedje van de serie Joey hij over Sunset Boulevard rijdt maar het ziet er niet hetzelfde uit. Hier staan veel grote reclameborden en veel winkelborden. We rijden door en komen in Beverly Hills. Hier is het wel zoals ik had verwacht, gróót en waarschijnlijk dúúr. Hoewel ik graag zo’n “sterrenroute” wilde rijden merk ik, nu we hier zijn, dat het geen nut heeft. We zien niet meer dan heggen en hekken.

Op de terugweg naar het hotel komen we langs een Target waar we stoppen voor wat boodschappen. Aangezien wij de komende weken diverse National Parks gaan bezoeken en vooral veel rijden, halen we wat basisboodschappen. We beginnen met een koelbox ($15). Omdat we deze natuurlijk niet mee naar Nederland kunnen nemen kopen we een simpele, die je met ijs kunt vullen. Bij vrijwel elk hotel staat een vendingmachine, een machine waar je (gratis) ijsblokjes kunt halen. Hier vullen we elke ochtend voor vertrek de koelbox mee. ’s Avonds, in het nieuwe hotel, legen we de koelbox en zetten de spullen in de minibar. Zo kun je je eigen drinken, yoghurt, fruit en eventueel vleeswaren ofzo vers houden.

Nu we alles koel kunnen bewaren kopen we drankjes, zeker in de parken word je aangeraden 4 liter water per persoon per dag te drinken dus 2 trays water gaan ook meteen mee. En omdat wij geen zin en tijd hebben om dagelijks alle maaltijden kant en klaar en in restaurants te nemen kopen we ook een zakje broodjes en wat vleeswaren, kaas, mosterd, augurkjes. Als laatste koop ik een klein simpel waterkokertje (12$) en een doosje theezakjes. Ik drink graag een kopje thee en aangezien niet elk hotel die mogelijkheid op de kamer aanbiedt, blijkt dit een slimme aankoop te zijn.

Hotel info:

• Hotels.com: Custom hotel
• Expedia.nl: Custom Hotel
• Booking.com: Custom Hotel

Zaterdag 30 mei

60°F / 15.5°C
17510 mile

Vandaag ontbijten we beneden in het hotel. We nemen hetzelfde als gisteren, een continental breakfast en vers fruit met yoghurt.

We checken uit bij het Custom hotel en moeten vanavond voor het eerst een hotel zoeken, vanaf nu heb ik alleen nog in de grote steden en belangrijke parken een kamer gereserveerd.

Vandaag maken we de route door L.A. af.  We beginnen op Santa Monica Boulevard en rijden zo het rondje verder. Dit stuk vinden we niet zo interessant dus we rijden er alleen langs, zonder veel te stoppen. We doen nog ergens boodschappen en maken onze eigen lunch, lang leve de koelbox. Na ruim een week ben ik het zat om elke maaltijd ergens te moeten kopen. We komen weer in Beverly Hills, Bel Air en langs UCLA. Daarna rijden we door naar Venice Beach. Het is vandaag bewolkt en koud, er is dus niet veel aan op het strand. We gaan er toch maar heen en aan het eind van de straat mogen we niet meer keren en moeten we $ 12,- parkeerkosten betalen. We lopen even over het strand en gaan dan weer naar de auto. We rijden het laatste stukje route als de zon even schijnt en we toch nog even terug gaan naar het strand. Nu parkeren we iets verder van het strand in een zijstraatje voor 25 cent voor een kwartier. Daarna besluiten we de route te stoppen en in plaats van in L.A. te slapen vast een stukje van de route van morgen te gaan rijden.

We rijden tot aan Palm Springs en het wordt langzaamaan warmer. We zien aan de kleding van de mensen dat het hier duidelijk warmer is geweest dan in Los Angeles. We stoppen bij Palm Springs Travelodge en een kamer met 2 queen bedden kost $ 70,50 inclusief parkeren en ontbijt. Mooie deal bij het eerste hotel waar we informeren. Dit is een typisch Amerikaans hotel, de kamers op begane grond en eerste verdieping, allemaal van buiten af door een eigen deur bereikbaar. De auto kan mooi voor onze kamerdeur geparkeerd en de koffers zijn zo binnen. We hebben airco in de kamer en nog een achterdeur. Daar kun je niet parkeren, maar er staan twee (plastic) stoelen waar we nog even van het mooie weer hier genieten.

We rijden naar Pizza Hut waar we allebei een pizza bestellen en gaan dan terug naar het hotel.

Hotel info:

• Hotels.com:Travelodge Palm Springs
• Expedia.nl: Travelodge Palm Spings

Zondag 31 mei

100°F / 37.8°C
17723 mile

Vandaag staan we op tijd op, we hebben vandaag een “rijdag”. Volgens de planning moeten we van Los Angeles naar Sedona, onze route voert nu naar de Grand Canyon. We zijn nu al in Palm Springs dus een klein stukje hebben we al gehad.

We ontbijten bij het hotel, wat niet veel voorstelt. Voor morgen heb ik een helikoptervlucht gereserveerd, bij Papilon. Deze reservering moet 24 uur van te voren nogmaals bevestigt worden dus dat doe ik meteen. Daarna gaan de koffers de auto weer in en gaan we op weg.

Onderweg komen we langs ons eerste National Park, Joshua Tree. Bij de visitor centers in de parken kun je een National Park Passport kopen. Kleine (of grote) boekjes met veel informatie over de parken in heel Amerika. Bij de informatie van elk park is ruimte voor stempels. Bij de balie’s kun je zo’n stempel pakken en in je boekje zetten. Even op de juiste datum instellen (en controleren ) en je kunt precies zien waar je wanneer bent geweest. Ik wil graag zo’n boekje dus we rijden Joshua Tree een stukje in en ik koop er eentje. Je kunt ze trouwens ook vooraf bestellen en thuis laten sturen. We horen dat de eerste Joshua Tree 28 mile vanaf de ingang staat en daar hebben we helaas geen tijd voor. Toch rijden we het park een stukje in en stappen uit. Het is vandaag erg warm. We zien prachtige planten en heel veel schorpioenholletjes. Na een paar seconden realiseren we dat hier niets te horen is. Geen auto’s, wegen, andere mensen, dieren, niets! Het is doodstil, een hele bijzondere ervaring! We maken wat foto’s en rijden het park weer uit.

Het rijden gaat ook hier prima en tegen etenstijd komen we in Sedona aan. We zijn inmiddels de eerste staatsgrens over, van California naar Arizona.
Het is hier prachtig, het rode steen en de heuvels zijn al zichtbaar, gewoon langs de weg, zonder dat je er een park voor in hoeft.
De zon begint onder te gaan dus de kleuren zijn extra mooi. Dit is al zo mooi dat ik me afvraag wat ik me voor moet stellen bij de verschillende parken waar we in gaan.

Na de omgeving bekeken te hebben besluiten we bij een Chinees restaurant te gaan eten. Het smaakt heerlijk en is helemaal niet duur. Voor $28,- eten en drinken we met 2 personen. Daarna zoeken we een hotel. In Sedona kosten de hotels zo’n 100 dollar per nacht dus we rijden 10 minuten door naar Cottonwood en overnachten daar.

Hotel info:

• Hotels.com:Cottonwood Quality Inn
• Expedia.nl: Cottonwood Quality Inn

Maandag 1 juni

70°F / 21.1°C
18157 mile
Hotel: Cameron Trading Post

Vandaag is het Grand Canyon dag!

Bij dit hotel zit geen ontbijt dus we eten een bakje yoghurt en een banaan uit de koelbox en doen wat nieuwe boodschappen aan de overkant van de weg, bij Fry’s. Bij de diverse supermarkten hebben we tot nu toe op veel producten 2 verschillende prijzen zien staan. Eentje voor alle klanten en eentje voor klanten met een klantenkaart, vergelijkbaar met een bonuspas. Aan de kassa wordt gevraagd of we al over zo’n pas beschikken, ook als Nederlanders kun je deze krijgen. Je krijgt een formulier waar je alleen je naam en ”Holland” invult en de pas krijg je meteen mee. Dat scheelt flink op sommige producten dus zeker een aanrader om even naar te vragen. De pas is geldig bij meerdere ketens. Zodra je bij een supermarkt komt die niet mee doet (staat achterop het pasje) kun je bij de kassa weer een andere kaart vragen. Ik heb er door de reis heen inmiddels drie gekregen en kan zo wel bij alle supermarkten terecht. Na het boodschappen doen gaan we verder met onze 3 uurtjes rijden voor vandaag.

We moeten ons om half drie melden bij Grand Canyon Airport. Onderweg rijden we de “route 66 loop” (niet erg bijzonder), stoppen we bij een Visitor Center en stoppen we bij Twisters, een bekend eetcafeetje uit de jaren 50/60. Het is nog in de stijl van die jaren, met een oude auto voor de deur en krukken en frisdranktappen uit die tijd. Het is er best leuk en erg druk, maar aan de overkant zit een winkel die ik veel leuker vind, een “all year round Christmasshop”. Deze kerstwinkel is het hele jaar open, ze draaien er kerstmuziek, het is er koud en het staat helemaal vol met kerstbomen en alleen maar kerstspullen, een vreemde gewaarwording zo in juni.  Ik koop wat decoratiespulletjes en dan vertrekken we weer.

We rijden naar Grand Canyon Airport. Nadat we ons hebben aangemeld, krijgen we een veiligheidsvideo te zien en worden we gewogen. Na het bekijken van de video krijg je een sticker en ga je naar een andere ruimte. Hier kun je niet komen zonder de sticker en zonder sticker kom je de helikopter niet in, dus zorg dat je de video ziet!

We worden al vrij snel geroepen, samen met nog 4 andere mensen. De plaatsen in de helikopter worden verdeeld op balans en gewicht en ik heb de beste plek. Ik zit voorin op de rechterstoel en heb zo 2 ramen om uit te kijken, voor me en rechts van me. We vliegen naaldbomen en zomaar opeens valt de grond onder ons weg en vliegen we boven de Grand Canyon. Spectaculair! Je leest vaak dat het uitzicht met geen woorden te beschrijven is en ik kan daar alleen maar mee instemmen. Dit is zo bijzonder! Prachtig! We vliegen zo’n 20 minuten heen en terug en elk beeld is geweldig. Ik maak honderden foto’s. Na het landen kopen we de foto die van ons is gemaakt voor we de helikopter ingingen ($ 20,-) en eten we een broodje.

We gaan het park in. Om de parken in te komen moet je toegang betalen. Dit kan per park, maar als je van plan bent meerdere parken te bezoeken kun je beter een jaarkaart kopen. Hiermee kun je een jaar lang alle Nationale Parken in heel Amerika in met een auto en 4 personen. Deze kaart kost $ 80,-. We krijgen een krantje en plattegrond van het park en beginnen aan de route. Het park is goed aangelegd, er loopt een geasfalteerde weg doorheen met overal parkeerplaatsen bij de diverse uitkijkpunten. Vanaf die parkeerplaatsen is het nog enkele stappen en je hebt prachtig zicht op de Canyon. Bij elk uitkijkpunt heb je weer een ander beeld, met andere kleuren en ook nu maak ik weer honderden foto’s. Aan het eind van de middag komen we bij “Sunsetpoint”. Ik heb gelezen dat je van hieruit het beste zicht hebt op de zonsondergang. Helaas is er geen verlichting in de toren en sluit hij vlak voor zonsondergang. Dan kijken we maar vanaf de grond. Er is veel bewolking dus zo mooi als het kan zijn, is het nu niet. Toch is ook dit weer prachtig.

We rijden het park uit en door naar het hotel waar ik een kamer heb gereserveerd. We slapen vannacht in Camerom Trading Post in Cameron. Nog ongeveer 5 kwartier rijden. Het wordt hier snel donker en op deze weg is het echt donker! We hebben het gevoel “in the middle of nowhere” te rijden, tot we opeens wat verlichtte gebouwen zien, daar is ons hotel. Cameron Trading Post heeft een hotel, winkel, supermarkt en restaurant. We checken in, en eten wat in het restaurant.

Dinsdag 2 juni

70°F / 21.1°C
18382 mile

We checken uit en doen na een stukje rijden weer wat boodschappen voor de lunch. Vandaag rijden we naar Bryce Canyon NP, volgens de verhalen en foto’s die ik heb bekeken nog zo’n prachtig park!

We stoppen onderweg een paar keer en komen pas in de middag bij het park aan. Ik heb de tip gekregen om in dit park eerst naar het laatste uitkijkpunt te rijden en van daaruit de uitkijkpunten als het ware achterstevoren te bekijken. Het park zelf is inderdaad prachtig. De gevormde torentjes van steen (hoodoos) zijn erg mooi om te zien, precies zoals op de plaatjes.

We gaan alle uitkijkpunten langs en zien met verschillend licht steeds verschillende kleuren en stukken park. Het is heel bijzonder om te zien, zover als we kunnen kijken zie je deze hoodoos, met de meest aparte vormen. Ik maak weer honderden foto’s. De afgelopen dagen hebben we dingen gezien waarvan je je niet voor kunt stellen dat dit in miljoenen jaren simpelweg door de natuur is gevormd.

We beginnen aan het laatste stuk van het park en zien onderweg steeds weer herten. We zien ook een ander soort herten dan de andere keren, Pronghorns. Pronghorns zijn de op één na snelste gronddier ter wereld. Als we het park bijna uit zijn zien we een hele groep jonge hertjes achter een hekje. Ik denk dat ze daar “vast” staan, dat ze door het hek niet weg kunnen. Dan begint er eentje te rennen en springt over het hek de weg op. Hij steekt langzaam lopend de weg over, vlak voor de auto langs.  Er volgen er meer en dan rijden we door het park uit.

We hebben nog geen hotel voor vannacht en alle hotels die ik thuis alvast heb nagekeken in deze buurt waren al vol. Vooraf reserveren voor Bryce Canyon is geen overbodige luxe. We informeren toch nog even bij Best Western Ruby’s Inn en het is inderdaad vol. We worden gewezen op een hotel er tegenover. Het Best Western Bryce Canyon is net 2,5 week geleden geopend en ze hebben nog 1 kamer vrij. De kamer met 2 queen bedden komt op $152,50 dollar inclusief ontbijt. Het is erg mooi groot en luxe en heeft prima bedden. Later horen we van vrienden dat dit hotel veel meer waar biedt voor het geld.

Hotel info:

• Hotels.com:Best Western Bryce Canyon
• Expedia.nl: Best Western Rubys Inn Bryce Canyon
• Booking.com: Best Western Bryce Canyon

Woensdag 3 juni

100°F / 38°C
18659 mile

We hebben vandaag de wekker gezet want het ontbijt stopt al om 9.30 uur in het hotel. Het ontbijt is bij het Best Western
“full hot” dus ik hoop op bacon en spiegeleieren. Helaas, dat zit er vandaag niet bij. Wel worstjes, bisquits, yoghurt, appels, bananen enz. enz..

Vandaag rijden we naar Las Vegas. Het is een aardig stuk rijden, zo’n 5 uur. Onderweg gaan we via Zion NP. We rijden een mooie route, door de bergen. Tot nu toe hebben we in de parken als het ware boven gereden, nu loopt de weg onder door de bergen, en kijk je dus omhoog naar de bergen. Het schijnt hier mooi te zijn om wat te wandelen, dat doen wij niet. We stoppen weer bij het visitor center en rijden dan het park weer uit.

Ik heb nog een adres van een outlet shopping mall mee en daar stoppen we. Het is niet zo groot, niet zo bijzonder dus. We vertrekken al gauw weer. We rijden verder en moeten over een poosje in de woestijn komen. Het wordt warm, over de 100 graden Fahrenheit (38 celcius) en we zien het landschap veranderen. We verwachten allebei dat er grote zandvlaktes komen, maar die zien we nog niet.  Wel rijden we kilometers achter elkaar zonder ook maar iets tegen te komen. Er rijden weinig auto’s, maar er zijn ook geen afslagen, geen tankstations, helemaal niks. We zien een meer woestijnachtig landschap, maar nog steeds met planten erop en bergen op de achtergrond. En dan komt opeens uit het niks een stad in zicht, Las Vegas! Het ziet er inderdaad net zo vreemd uit als omschreven wordt.

Ik heb voor 3 nachten het MGM Grand gereserveerd en ik weet dat dat aan the strip ligt, maar ik heb nergens een adres. Ik weet ook dat de Strip niet de straatnaam is, maar wat dan wel. Ik kan de navigatie zonder straatnaam niet instellen, we rijden verkeerd en komen door een buurt vol zwervers. Beide kanten van de straat staan vol met iglotentjes en er lopen allemaal arme mensen rond met al hun bezittingen in winkelwagentjes. Omdat we al onze bagage in de auto hebben willen we hier zo snel mogelijk weg. We halen een beker drinken bij Mc Donalds, vragen de straatnaam aan iemand en het blijkt Las Vegas Boulevard te zijn, klinkt best logisch. Dan zien we het hotel (begin van the strip), maar nou nog de ingang vinden.

Het MGM Grand is gigantisch, en na een paar rondjes vinden we de valet parking service. Iemand haalt de koffers uit de auto, zet de auto weg en stuurt ons naar binnen. En dan begint het, de hal is gigantisch, er zijn wel 20 incheckbalies. De ongeveer zes conciërgebalies nog niet eens meegerekend. Overal is reclame, overal zijn mensen en alles is GROOT. We checken in en krijgen de extra’s te horen die bij onze kamer horen. Eén daarvan blijkt elke dag gratis toegang tot het Grand Buffet voor ontbijt, lunch en diner. Dat wist ik niet en scheelt aanzienlijk. We krijgen ook 2 gratis cocktails bij het zwembad, korting op een spa behandeling en $ 20,- slotplay (fruitautomaten) tegoed. We zitten op de 21ste verdieping, een behoorlijk eind lopen van de liften. Daar zijn er overigens 6 van voor verdieping 21 t/m 29. De andere verdiepingen hebben weer andere liften.
Om beneden bij de lift te komen moet je door de casino’s en daar word je helemaal gek. Overal zijn mensen, overal zijn geluiden, overal zijn lichten. Het is hier onbeschrijfelijk, ongelofelijk, gigantisch, enorm, heel erg GROOT.

De kamer is mooi en ruim, we hebben 1 king bed en een mooie badkamer. En alles voor $65 per nacht. We ruimen een beetje in, en gaan dan meteen maar eten. Ook het buffet is enorm groot, er is ruim voldoende keus voor allebei. Waar je hier ook naar toe wil, je moet altijd via het casino.  We gokken allebei een beetje en ik speel ongeveer quitte.

Dan is het al laat dus gaan we douchen en naar bed, uiteindelijk liggen we er pas om 1 uur in.

Hotel info:

• Hotels.com:MGM Grand
• Expedia.nl: MGM Grand
• Booking.com: MGM Grand

Donderdag 4 juni
90°F / 32.2°C
18914 mile

Na het aankleden gaan we naar beneden voor het ontbijt. Het MGM is zo groot dat vanaf de kamer naar het buffet lopen ongeveer 15 minuten kost, wederom door de casino’s. Er is daar geen verschil tussen dag en nacht. Het is altijd licht (of eigenlijk half donker) het is er altijd dezelfde temperatuur en er is geen klok te vinden. De tafels zijn altijd open, er lopen altijd serveersters in korte rode jurkjes en er wordt, zolang je aan het gokken bent altijd gratis drank aangeboden. Je geeft de serveerster een dollar per drankje fooi en meer niet. Daarvoor kun je dan bijvoorbeeld kiezen uit de meest exotische cocktails.

Het ontbijtbuffet is ook goed, veel keus, warm en koud, zoet en hartig, alles is er. We ontbijten en gaan weer terug naar de kamer om de spullen te pakken. Ik wil hier graag een was draaien, maar ze hebben in het MGM geen wasruimte. We kunnen het laten doen voor bijvoorbeeld $ 6,- per damesblouse. Dat is niet de bedoeling. Ik krijg een routebeschrijving naar een wasserette, maar dat doen we maar niet, dat kost zoveel tijd. Ik doe wat dingetjes op de hand en hang alles op hangers aan de douchestang te drogen.

We gaan naar beneden en laten de auto halen, dat kost 10 minuten. De valetboy vraagt netjes of we aanwijzingen voor routes nodig hebben en vertelt precies waar we heen moeten. Ik wil namelijk naar het “Welcome to fabulous Las Vegas Sign” en naar het Las Vegas Outlet Center.
We rijden de parkeerplaats bij het bord voorbij en doen dat op de terugweg wel, het staat toch de andere kant op. Het winkelcentrum vinden we wel en het is zoals ik genoteerd heb enorm! Er zitten onder andere winkels van Calvin Klein, Tommy Hilfiger, Converse Allstars. Aan het eind van de middag gaan we weer terug om alles naar de kamer te brengen en te eten.

Het buffet is hetzelfde als gisteren, goed dus. We eten op tijd want we gaan vanavond weer in een helikopter. We gaan boven the strip vliegen. Deze vlucht heb ik gereserveerd via Grand Canyon Tours. We moeten om 20.05 bij de west wing tour lobby zijn waar we worden opgehaald. We rekenen 20 minuten lopen want we moeten nog zoeken ook. Uiteindelijk zijn we er 5 minuutjes te vroeg en binnen een minuut komt er een busje aan. Er staat een ander logo op het busje dan van waar ik heb gereserveerd, maar hij komt toch voor ons. We rijden over the strip om de laatste 2 mensen op te halen (van het MGM zijn er 4) maar de mensen komen niet opdagen. Niet vreemd, als de man ons niet had aangesproken had ik ook niet geweten dat ik in zijn busje moest. Dan rijden we naar het vliegveldje en moeten een formulier lezen over de veiligheid, dat is alles. Geen video, we worden niet gewogen, niks.

De helikopter staat zelfs nog niet eens klaar. Ze vinden de piloot en de heli wordt klaargemaakt. Normaal maken zij een foto die je kan kopen (net als bij de Grand Canyon), maar de printer doet het niet dus maken ze er eentje met onze eigen toestellen. We stappen in en deze keer zit ik achterin. We stijgen op en vliegen al snel boven the strip, het is nu helemaal donker. Beneden is het helemaal verlicht, overal waar je kijkt zijn lampjes, reclames en hotelverlichtingen. Ook dit is weer precies zoals ik op de foto’s heb gezien. Spectaculair!

We krijgen af en toe wat informatie, maar eigenlijk spreekt voor zich welk hotel wat is, overal staat met grote verlichte letters de naam op. We draaien aan het eind van the strip om en vliegen terug. Nog geen kwartier later staan we weer op de grond. Ik heb de hele vlucht gefilmd. Foto’s maken ging niet, ik heb een te lange sluitertijd nodig en dat kan niet als je zo schokt.

We worden terug gebracht naar het MGM en gaan na nog wat wassen (kan het de hele nacht drogen) en internetten weer lekker slapen.

Hotel info:

• Hotels.com:MGM Grand
• Expedia.nl: MGM Grand
• Booking.com: MGM Grand

Vrijdag 5 juni
85°F / 29.4°C
18929 mile

Vandaag worden we pas rond 9 uur wakker, we liggen ook steeds veel te laat in bed. Gelukkig is het ontbijt tot 11 uur, dat redden we makkelijk. Ik sta op en was nog wat laatste dingen. Zo kan ik weer even vooruit.

We gaan ontbijten. Het buffet van het MGM heeft weer teveel keuze.

We willen vandaag met de monorail over de strip gaan. Bij de verschillende hotels binnen kijken, wat winkeltjes langs enz. We verdwalen in het hotel, lopen langs de trouwkapel en eindigen bij het zwembad.

Eenmaal bij de halte van de monorail gekomen, blijkt deze heen en terug $20 te kosten voor 2 personen. We besluiten eerst een stukje te lopen. Het is niet heel erg warm, 27 graden en het waait. Heerlijk om te lopen dus. We gaan wat winkels in, onder andere een 4 verdiepingen tellend gebouw in het thema M&M en een grote Coca Cola fles waar ze alleen maar Coca Cola spullen verkopen.

Ik maak een leuk muntje van een penny en dan lopen we weer terug. Ik had in de planning om vanuit Las Vegas naar de Hooverdam en Lake Mead te gaan, maar daar hebben we allebei niet zo’n zin in. We hebben wel even genoeg dingen bekeken en we gaan liever nog een keer winkelen in het Outlet Center.

We laten de auto halen en rijden naar het Outlet Center. Nu parkeren we aan de andere kant, bij de winkels waar we nog niet zijn geweest. We kijken nog in wat andere winkels en rijden dan terug naar het hotel. We laten de auto weer parkeren en brengen de spullen naar de kamer. Dan gaan we eten, dit is onze laatste keer hier ’s avonds.

Ik heb nog veel meer plannen voor hier, maar na het eten vinden we het allebei leuk geweest en blijven we op de kamer. Dat betekent dus dat we nog een keer naar Las Vegas moeten .

Hotel info:

• Hotels.com:MGM Grand
• Expedia.nl: MGM Grand
• Booking.com: MGM Grand

Zaterdag 6 juni
85°F / 29.4°C
18947 mile

We zetten voor vanmorgen de wekker op 8 uur, we moeten namelijk om elf uur uitgecheckt zijn en hebben tot die tijd genoeg te doen. We ontbijten nog een keer bij het Grand Buffet en er staat waarschijnlijk wel een rij voor het uitchecken. We hebben hier ook alle koffers mee naar boven genomen en moeten alle nieuw gekochte spullen weer inpakken.

Als we klaar zijn (nog 1 dollar in de fruitautomaten), bellen we iemand voor de bagage en wordt weer alles voor ons geregeld. We willen via de televisie uitchecken, maar al het eten staat nog op de rekening terwijl dat er vanzelf afgehaald had moeten worden. We moeten dus toch naar de balie en daar wordt het alsnog verwijderd. Dit waren een paar goedkope dagen hier.

We rijden nog naar de Fashion Show Mall, een winkelcentrum, bij Treasure Island Hotel, met veel merkwinkels.

Vandaag gaan we naar Death Valley NP. Niet zo ver rijden, maar we nemen de scenic route en al met al wordt het dan ongeveer 200 mile.
We missen de afslag en komen bij een tankstation, waar we meteen de auto vol gooien. We rijden weer een stukje terug en nemen dan wel de goede afslag. Hier begint de scenic route. Het wordt iets warmer, maar de 50 graden Celsius die het hier kan worden, halen we niet. Het landschap verandert en het is hier erg mooi. Grote vlakken met alleen zand, de woestijn die we woensdag dachten te zien, zien we nu. Opeens steekt een er beest over, een coyote denken we, morgen even navragen bij het visitor center. We rijden verder en de temperatuur loopt op tot zo’n 90 graden, 32 Celsius.

De omgeving is prachtig, compleet anders dan we tot nu toe hebben gezien. Er lijken grote oppervlakten water te zijn, maar het is gezichtsbedrog, het zijn zoutvlaktes. Er zijn hier vroeger tijdens de goldrush heel wat mensen overleden (vandaar de naam van het park) en we kunnen ons een beetje voorstellen hoe die mensen deze afstand en de droogte en zoutvlaktes ervaren moeten hebben. We zien kilometers lang niets, alleen een geasfalteerde weg door de woestijn. Er staat één keer een tank met water voor de radiator en voor de rest af en toe een wc huisje.

Dan komen we bij de uitkijkpunten, heel erg mooi. We komen bij “Badwater” het laagste punt in de Verenigde Staten. Zo’n 85 meter onder zeeniveau. Hier is water, maar het is ontzettend zout dus de dieren drinken hier niet uit. Een Duitse meneer biedt aan een foto te maken van ons samen bij het bordje, zo komen we tot nu toe aan de foto’s van ons samen bij bezienswaardigheden. We zien nog een aantal prachtige punten waaronder Devil’s Golf Course (zoutkristallen) en Artists Pallette (allerlei verschillende pasteltinten in de bergen). We rijden nog een stukje door en komen dan bij onze overnachtingsplek, Furnace Creek Ranch, ín het park.

Ik heb hier voor vannacht een cabin gehuurd, in een soort straat met steeds 2 huisjes aan elkaar. Het is klein en er is geen luxe te bekennen, maar het is wel bijzonder om ín het park te slapen. Er is hier wel internet, maar voor 10 dollar per uur dus dat doen we een dagje niet. Er is geen bereik op de mobiele telefoon. We zitten in een soort dorpje midden in het park dus er zijn wel een supermarkt, zwembad, tankstation, tennisbanen, een bar en 2 restaurants. We kiezen er eentje waar we een (vegetarische) hamburger bestellen. Het smaakt heerlijk en we lopen terug naar het huisje.

We zitten lekker buiten voor het huisje en het is nog steeds heerlijk weer, net een echte zomeravond.